تریکینگ هنر اجرای حرکات تند و تیز و زیبا

[ad_1]

تریکینگ هنر اجرای حرکات

تریکینگ

تریکینگ هنر اجرای حرکات یک رشته ورزشی از شاخه هنر های رزمی است که ترکیبی از حرکات پا همراه با فیلیپس و چرخش های ژیمناتیکی می باشد و در ادبیات هنرهای رزمی نام ورزشکاران این رشته یادآورحرکات تند و تیز و زیبا می باشد.
هدف ورزش تریکینگ ارائه نمایشی از زیبایی های هنر های رزمی است. از جمله تکنیک های تریکینگ می توان به حرکت جهش سر دست ، بغل فلیپ ، فیلیپینی تک پا اشاره نمود و ما در آکادمی هنرهای رزمی سایت زوزه بسیاری از آن ها را آموزش داده ایم.


 
 

پیشینه تریکینگ:

دهه ۱۹۶۰تمایل به اجرای حرکات نمایشی ظریف و پیچیده در هنرهای رزمی کلید میخورد که در اواسط این دهه در مسابقات بین المللی تکواندو با خلاقیت برخی ورزشکاران این رشته در اجرای حرکات خود، ظهور بیشتری می یابد.
ورزش تریکینگ در اوایل سال ۲۰۰۰ میلادی به طور جدی مطرح می شود و در مسابقات مختلف هنرهای رزمی اجرای حرکات آن دیده می شود.
از اواخر سال ۲۰۰۳ روند توسعه جهانی ترکینگ آغاز می شود و این رشته طرفداران زیادی در سراسر جهان پیدا می کند و با ظهور یوتیوب ورزشکاران این رشته توانستند فیلم های این رشته را برای علاقه مندان به اشتراک بگذارند که خود نقش بسزایی در افزایش علاقه مندان به این رشته داشت.
همزمان با آغاز سال ۲۰۰۸ با توجه به محبوبیت تیم های تریکینگ کار این رشته ورزشی در میان مردم عمومیت بیشتری پیدا کرد.
 
 

روند توسعه تریکینگ:

برخلاف بسیاری از ورزش ها، تریکینگ دارای قانون و مقررات خاصی نیست و هیچ سازمان یا فدراسیونی بر آن نظارت ندارد و کلیه ورزشکاران آزادند تا هر نوع مانور چشمگیری از توانایی های خود را اجرا کنند اما گفتنی است نداشتن قانون و قاعده ی رسمی به معنی بی انظباطی این رشته نیست و حرکات آن تعریف شده اند، بلکه منظور آزاد بودن ورزشکاران در بکارگیری خلاقیت جهت اجرای تکنیک های ترکیبی آن می باشد.
افراد علاقه مند به تریکینگ (به ویژه کسانی که آن را از طریق آموزه های اینترنتی و فیلم های به اشتراک گذاری شده دنبال می کننند) تمایل دارند تا ابتدا تکنیک های ساده تر را مانند: ۵۴۰ , aerial , kip-up , and backflip را یاد بگیرند و سپس سعی در پیشرفت روند یادگیری خود با فراگیری تکنیک های مشکل تر را دارند. گفتنی است که یادگیری برخی تکنیک های ویژه حتما نیاز به مربی داشته باشه و فراگیری و تمرین آن به واسطه ویدیو های اینترنتی توصیه نمی شود.
به طور کلی تریک کاران را می توان به سبک های مختلفی دسته بندی کرد، از جمله:
برخی ترجیح می دهند تکنیک های آن را یاد بگیرند و انجام دهند و صرفا با دید یک تکنیک به آن نگاه می کنند. دسته دیگر ژیمناستیک کاران آزادی هستند که با زیربنای انعطاف پذیری ژیمناستیکی تکنیک ها را اجرا می کنند( عمدتا حرکات این دسته متمرکز بر ترکیب انواع چرخش هاست)
اما اغلب ترکینگ کاران تمایل دارند که ترکیبی از تکنیک ها دو گروه دیگر را باهم اجرا کنند.
ورزشکاران این رشته به طور مرتب برنامه های بدنسازی خود را اجرا میگنند تا بدنشان توانایی اجرای تکنیک های تریکینگ را در هر زمانی داشته باشد.
 
 

چنانچه قبلا نیز اشاره شد آکادمیک نبودن این ورزش موجب گشته تا روند تعلیم و آموزش این رشته ساماندهی و توسعه زیادی نداشته باشد. بیشتر افرادی که در این رشته فعالیت می کنند ژیمناستیک کار یا هنرآموز یکی از رشته های رزمی می باشند بنابراین می توان گفت اکثر تریکینگ کاران خودآموز هستند که معمولا از دوستان و یا افراد دیگری که تجربه بیشتری در این زمینه دارند در جهت یادگیری فنون کمک می گیرند.
بسیاری از تریکینگ کاران که محیط های آموزشی این رشته دسترسی ندارند به سادگی از فیلم های آموزشی که در اینترنت به اشتراک گذاشته شده استفاده می کنند و روند یادگیری خود را ادامه می دهند.
تشکیل تیم های تریکینگ کار یکی از اقدامات مفیدی است که در حال افزایش است، این تیم ها علاوه بر ایجاد یک عامل تشویق کننده و محرک برای جذب مخاطبان علاقه مند ، باعث ایجاد هویت و اعتبار برای ورزش تریکینگ شده است. این فضا سبب شده است تا علاوه بر ایجاد فضای رقابتی زمینه نیز برای فضای آموزشی و یادگیری تکنیک های جدید فراهم شود.
در سال های اخیر تریکینگ چنان در معرض دید قرار گرفته است که بسیاری از آکادمی های هنر های رزمی و ژیمناستیک شاخه آن را تاسیس کرده و به آموزش آن می پردازند.

ورزشکاران این حوزه اغلب بیشتر تمرین های خود را روی چمن، تشک های فرود از جنس فوم و یا ترامپولینگ انجام می دهند تا برای آموزش و یادگیری حرکات جدید فضای ایمنی داشته باشند. هنرآموزان این رشته می بایست در کنار انجام تمرینات حرکات تریکینگ برنامه بدنسازی ویژه ای داشته باشند.تکرار و تمرین مداوم و در کنار آن توجه به بدنسازی از عوامل مهم موفقیت در این رشته می باشد، چنانچه بسیاری از چرخش ها در تکنیک های این رشته مستلزم قدرت بدنی بالایی می باشد.
از دیگر نیازمندی های این رشته توجه به انجام ورزش های دینامیکی و استاتیکی است، که میتوتند کمک شایانی در فراگیری آموزش ها داشته باشد.

 

آموزش حرکت back handspring

 

 

منبع: آکادمی هنرهای رزمی – وبسایت زوزه

کپی کردن فقط با ذکر نام و لینک منبع مجاز می باشد.

 

تریکینگ هنر اجرای حرکات تند و تیز و زیبا

تریکینگ هنر اجرای حرکات تند و تیز و زیبا

تریکینگ هنر اجرای حرکات تند و تیز و زیبا

تریکینگ هنر اجرای حرکات تند و تیز و زیبا

تریکینگ هنر اجرای حرکات تند و تیز و زیبا

به این پست امتیاز دهید.

[ad_2]

لینک منبع